ถิ่นซาไกวังสายทอง
เรารู้มาว่า บริเวณรอบๆ
น้ำตกวังสายทอง เป็นที่อยู่อาศัยของชนเผ่าพื้นเมืองอย่าง “มานิ”
หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ “เงาะป่าซาไก” และหากเราโชคดี อาจเจอพวกเขาออกมาพบปะผู้คนในท้องที่
เพื่อแลกอาหารกับของใช้ที่จำเป็น
ชาวมานิ
ไม่ชอบอยู่ที่ใดเป็นเวลานาน หากมีคนนอกเข้าไปรบกวนบ่อยๆ
ก็มักอพยพย้ายเข้าไปในป่าลึกเข้าไปอีก
ชาวมานิที่นี่มีอยู่รวมกันประมาณ
20 คน มีลักษณะผมหยิกติดหนังศีรษะ ผิวดำคล้ำ รูปร่างสันทัด สูงประมาณ 140-150 ซม.
ผู้หญิงมีขนาดร่างกายเล็กกว่าผู้ชาย แต่แข็งแรง ล่ำสัน ชอบเปลือยอก
แต่เนื่องจากมีคนภายนอกมาบริจาคและสอนวิธีใส่เสื้อผ้าให้
ปัจจุบันจึงไม่เปลือยอกแล้ว
ชาวมานิมีอุปนิสัยร่าเริง
ชอบเสียงเพลง แต่กลัวคนแปลกหน้า แต่ถ้าคุ้นเคยแล้วจะยิ้มง่าย
และพูดคุยอย่างเปิดเผย พวกมานิเกลียดการดูถูกเหยียดหยาม ชอบพูดและทำตรงไปตรงมา
ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมใดๆ ปัจจุบันมีชาวมานิหลายกลุ่มอยู่อาศัยในเขตป่าเทือกเขาบรรทัด
และเทือกเขาสันกาลาคีรี ในภาคใต้ของประเทศไทย ที่ จ. สตูล พบชนเผ่ามานิ ในเขต อ.
ทุ่งหว้า ละงู และมะนัง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น